امیر حسین منصورفر

امیر حسین و نانایش الهی فدای اون خنده های قشنگت بشم من ...

امان از وقتی که کامپیوتر بیفته دست امیر حسین الان دیگه نی نی گلم  خودش یه مهندس کامپیوتر شده ...

...

...

...

...

به قول خودت:چی گوگویه؟ گوگویه ...

امروز میخوام شعر مورد علاقه ات را بنویسم البته به زبان خودت و با لهجه کودکانه خودت: توی ده شلمرود حسنی تک و تنها بود حسنی نگو بلا بگو تنبل تنبلا بگو     مون بلند روی سیاه ناخن دراز واهو واه واه نه فلفلی نه گلگلی نه مرغ زرد کاکلی هیچکی باهاش رفیق نبود تنها روی ٣ پایه نشسته بود تو سایه باباش میگفت حسنی میای بریم حموم؟ نه منیام نه منیام موهاتو میخوای اصلاح کنی؟نه منیخوام نه منیخوام (بعضی وقتها هم میگی آره میام میام میام) چرا منای؟چرا منیخوای؟واسه اینکه من صبح تا غروب میون آب کنار جوب مشغول کار شستشو امااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا تو چی؟؟؟ .................

سلام عزیز دلم.قشنگم.عمرم.نفسم.امیدم.قشنگترین بهانه زندگیم.امیر حسین خوبم میخواهم بدونی که مامانت همیشه عاشقته عزیزم راستش این روزها که حرف زدنت داره شبیه آدم بزرگها میشه تصمیم گرفتم خاطرات کلمات تو رو ثبت کنم مثلا قبلا به افتاده میگفتی اففافه ولی الان درست تلفظ میکنی خب راستش میخوام وقتی بزرگ شدی بدونی که کلمات تو چه شکلی بودند اینهم نمونه کلمات ماندگار تو: ماشین:آواوا گاهی هم آبابا آقا:آگاییگا نمیخوام:منیخوام نمیام:منیام وقتی هم خیلی کوچیکتر بودی به اردک میگفتی اردت به پارک میگفتی پارت و حالا کلمات قصار تو:دیگو دیگو داگو دیگو دست و دیگو ق/ ق/ یا گ/ گ/ کارتون مورد علاقه تو در سن 3 سالگی:مو مو در جزیره خوانن...